Αντιμετώπιση Ακανόνιστου Κύκλου

Τι είναι ο φυσιολογικός έμμηνος κύκλος;

Ο φυσιολογικός κύκλος διαρκεί 21 με 35 ημέρες και κατά μέσο όρο 28 ημέρες. Σε ένα κύκλο 28 ημερών, η ωορρηξία λαμβάνει χώρα την 14η ημέρα, ενώ εάν ο κύκλος διαρκεί παραπάνω η ακριβής ημέρα της ωορρηξίας και αυτή μετατίθεται ανάλογα. Εάν 2 εβδομάδες μετά την ωορρηξία δεν έχει επέλθει εγκυμοσύνη τότε ξεκινά ο επόμενος κύκλος.

Πότε θεωρείται ακανόνιστος ο κύκλος και πότε χρειάζεται να συμβουλευτώ τον γυναικολόγο;

Τουλάχιστον μία στις τρεις γυναίκες μπορεί να εμφανίσουν προσωρινά διαταραχή στον κύκλο τους και συνήθως δε συντρέχει λόγος ανησυχίας. Εάν αποκλειστεί η περίπτωση εγκυμοσύνης και η διαταραχή διαρκέσει περισσότερο από δύο με τρεις μήνες είναι απαραίτητη η συμβουλή από γυναικολόγο. Η εξέταση από γυναικολόγο συνιστάται ιδιαιτέρως στις περιπτώσεις που μία γυναίκα εμφανίσει κηλίδες αίματος ανάμεσα στις περιόδους ή μετά τη σεξουαλική επαφή ή εάν η περίοδος αλλάξει σημαντικά σε διάρκεια ή βαρύτητα σε σχέση με το συνηθισμένο,

Ποια είναι τα πιθανά αίτια του ακανόνιστου κύκλου;

Οι συνηθέστερες αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν διαταραχές του κύκλου είναι:

Εγκυμοσύνη.

Στρες. Το χρόνιο ή και το οξύ ψυχολογικό στρες είναι μία από τις συνηθέστερες αιτίες διαταραχών του κύκλου. Είναι σημαντικό πριν από αυτή τη διάγνωση να αποκλειστούν άλλα παθολογικά αίτια.

Έντονη δίαιτα ή σωματική άσκηση. Οι διαταραχές του κύκλου είναι από τα συνηθέστερα συμπτώματα σε γυναίκες που αθλούνται συχνά και εντατικά καθώς και σε γυναίκες που χάνουν απότομα βάρος.

Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.  Ενώ οι ωοθήκες τις γυναίκες αυτές έχουν φυσιολογικό αριθμό ωαρίων, δεν παρατηρείται ωορρηξία κάθε μήνα με αποτέλεσμα οι γυναίκες να εμφανίζουν διαταραχές στον κύκλο τους. Ταυτόχρονα γυναίκες με ΣΠΩ μπορεί να εμφανίσουν σχετικά αυξημένα επίπεδα τεστοστερόνης στην κυκλοφορία που συνεισφέρουν στα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν.

Παθήσεις του γυναικείου γεννητικού συστήματος. Οι πολύποδες του τραχήλου ή της μήτρας και τα ινομυώματα είναι κατά κανόνα καλοήθη και σχετίζονται με συμπτώματα διαταραχής του έμμηνου κύκλου. Σε έναν μικρό αριθμό γυναικών τέτοια συμπτώματα μπορεί να σχετίζονται και με την εμφάνιση καρκίνου του τραχήλου ή της μήτρας.

Ορμονικές παθήσεις, όπως παθήσεις του θυρεοειδή αδένα και ο σακχαρώδης διαβήτης, Γυναίκες με διαταραχές της υπόφυσης, όπως η αυξημένη παραγωγή προλακτίνης απαιτεί έλεγχο για τον αποκλεισμό παρουσίας καλοήθων όγκων της υπόφυσης όπως το προλακτίνωμα.

Ηλικία:  Στα πρώτα χρόνια της εφηβείας, μπορεί να χρειαστούν πολλοί μήνες εώς και χρόνια πριν τη σταθεροποίηση του κύκλου. Από τη άλλη πλευρά, κατά τη διάρκεια της κλιμακτηρίου και πριν την εμμηνόπαυση, ο κύκλος γίνεται ακανόνιστος για αρκετά χρόνια.

Πρόωρη ανεπάρκεια των ωοθηκών. Σε αυτή την περίπτωση, η λειτουργία των ωοθηκών ελαττώνεται και σταματά πριν την ηλικία των 40 ετών. Μπορεί να σχετίζεται με προηγούμενο ιστορικό χημειο- ή ακτινοθεραπείας όπως επίσης και με συγκεκριμένα γενετικά νοσήματα αν και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν διαγιγνώσκεται συγκεκριμένη αιτία.

Τι εξετάσεις θα χρειαστεί μία γυναίκα με ακανόνιστο κύκλο;

Η λεπτομερής λήψη ιστορικού θα συνοδευτεί από γυναικολογική εξέταση και την πραγματοποίηση διακολπικού υπερηχογραφήματος. Στις περισσότερες περιπτώσεις συνιστάται και ο λεπτομερής ορμονικός έλεγχος με εξέταση αίματος ενώ σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί η πραγματοποίηση κολποσκόπησης. Σε κάθε περίπτωση συνιστάται επίσης ο τακτικός έλεγχος με Pap test (Thin Prep) ενώ σε πολλές περιπτώσεις συνιστάται η λήψη κολπικών καλλιεργειών για τον αποκλεισμό κάποιου λοιμώδους νοσήματος.

Τι θεραπείες υπάρχουν για τον ακανόνιστο κυκλο;

Η κατάλληλη θεραπεία θα εξαρτηθεί από τη διάγνωση της αιτίας του ακανόνιστου κύκλου.  Στις περισσότερες περιπτώσεις, μια γυναίκα με ακανόνιστο κύκλο μπορεί να διαλέξει από μία σειρά θεραπειών σε συνεννόηση με τον ειδικό γυναικολόγο της. Κατά περίπτωση λοιπόν, μπορεί να χρειαστεί από απλή παρακολούθηση και αλλαγή του τρόπου ζωής έως και τη βραχυπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη λήψη φαρμάκων, όπως χαμηλής δόσης αντισυλληπτικά σε κάποιες περιπτώσεις συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών, ή θεραπείας υποκατάστασης σε νόσους του θυρεοειδή ή σε περιπτώσεις ωοθηκικής ανεπάρκειας.  Σε περιπτώσεις διάγνωσης κάποιου πολύποδα ή ινομυωμάτων, μπορεί να χρειαστεί η αφαίρεσή τους. Είναι σημαντικό να τονίσουμε πως οι απόψεις της ασθενούς για τη θεραπεία πρέπει να γίνονται απόλυτα σεβαστές, ώστε η θεραπεία να προσαρμόζεται στις επιθυμίες της ασθενούς και όχι το αντίθετο.